धूर्त त्या सांजेला जवळीक आमची पहावली नाही सूर्य गिळूनी आभास भासवला चंद्रमाही झाला सामिल अलगद सोडवूनी हात हातातूनी अश्रू आवरत ती निघू लागली परतीची पावले तिची क्षणभर देखील थांबली नाही पूर्वज्ञात सारे असूनी यातना माझी थमली नाही गजबजलेल्या त्याच ठिकाणी रात्र अवचित स्तब्ध झाली थिजलेल्या तलावावरती पथ-दीपांनी प्रतिबिंब ओतले प्रीतीचे ते तेज सांगे झुरण्याचे काही... Continue Reading →